Układ imunologiczny u dorszy kluczem do ich sukcesu

Sekwencjonowanie genomu dorsza atlantyckiego w 2011 roku wykazało, że gatunek ten nie posiada zasadniczej części układu odpornościowego. Kjetill S. Jakobsen i współpracownicy (z Uniwersytetu w Oslo) zbadali dużą liczbę innych gatunków ryb i stwierdzili, że jest to cecha, która dorsza atlantyckiego mają wspólnego z blisko spokrewnionym gatunkiem. Dalsze analizy wykazały, że alternatywny układ odpornościowy jest związany ze zwiększonym stopniem specjacji (rozdzieleniem między gatunkami, które uniemożliwia im np. rozmnażanie)i kluczem do sukcesu tej grupy ryb.

W sumie 65 nowych gatunków ryb zostało poddanych sekwencjonowaniu DNA. Wykazano, że ​​utrata genu centralnego układu odpornościowego MHC II wystąpiło około 100 milionów lat temu w odnodze prowadzącej do dorszowatych. Co ciekawe, wykazano, że dorszowate wybrały alternatywną strategię, znacznie zwiększając ilość kopii innego genu odpornościowego – MHC I.

– Niektórzy badacze sugerują, że geny odpornościowe mają również wpływ na procesy wyboru partneró seksualnych i specjacji, np. geny odpornościowe mogą wpływać na wybór partnera u cierników, a nawet wśród ludzi – choć te wyniki są uważane za kontrowersyjne – wyjaśnia Kjetill S. Jakobsen .

Oprócz wkłądu w rozumienie ewolucji układu immunologicznego, ulepszonej filogenezy i specjacji, wyniki te są interesujące w badaniach systemów immunologicznych w ogólności:

– Nasze dane pokazują, że układ odpornościowy jest bardziej ewolucyjne elastyczny, niż dotychczas sądzono Przeważa pogląd jest, że ludzki układ odpornościowy jest uniwersalny i może służyć jako wzór dla wszystkich kręgowców Teraz dodając ryby – największą grupę kręgowców – okazuje się, że my, ludzie, jesteśmy szczególnym przypadekiem – powiedział Sissel Jentoft – również z Uniwersytetu w Oslo.

Udostępnij
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dodaj komentarz