Nanotechnologia w medycynie

Nanotechnologia w medycynie

Komu nie marzą się inteligentne nano-roboty, które potrafią naprawić uszkodzone organy tkanki a nawet komórki organizmu. Istnieje już kilka zastosowań nanotechnologii w praktyce medycznej.
Dostarczanie lekarstw bezpośrednio do chorych komórek: Każdy kto choć trochę interesował się np. chemią wie doskonale, że niektóre cząsteczki ze sobą reagują lub nie wchodzą w żadną interakcje. Nietrudno zatem wyobrazić sobie specjalnie zaprojektowaną molekułę, która jest zdolna do wykrycia jakiegoś specyficznego białka, czy innego związku znajdującego się w chorej komórce i na przykład do uwolnienia leku w bezpośredniej bliskości takiej komórki. Takie wybiórcze działanie specjalnie zaprojektowanych nanocząsteczek może mieć zastosowanie np. w niszczeniu komórek rakowych. Znane są już żelatynowe nanocząsteczki, które mogą docierać do tkanek mózgu. Trwają badania nad cząsteczkami dostarczającymi insulinę czy  szczepionki.

Nanocząsteczki mogą być używane do przeprowadzania całych procedur terapeutycznych. Przykładem takiej terapii może być usuwanie toksyn z krwi za pomocą polimerowych cząsteczek przytwierdzających się do czerwonych krwinek i swobodnie płynących w strumieniu krwi, gdzie wychwytują luźne cząsteczki toksyn, które się weń znajdują.

Dość niesamowite w działaniu mogą być nanorurki węglowe  zamieniające światło lasera na falę dźwiękową zdolną do rozsadzenia komórek guza. Istnieją również metody, umożliwiające wytwarzanie w nanorurkach ciepła ze światła, co równie umożliwia wybiórcze niszczenie komórek guza. Nanorurki przenoszone są przez wyspecjalizowane molekuły czułe na specyficzne białko wytwarzane w komórkach guza. Nie ma zatem niebezpieczeństwa uszkodzenia zdrowych komórek. Metody terapeutyczne z zastosowaniem nanocząsteczek są tak małoinwazyjne, że wydają się nie mieć skutków ubocznych.

Ogromnym polem zastosowań nanotechnologii jest diagnostyka. Badacze wykonali czujnik z nanorurek węglowych, który umieszczony w żelopodobnej substancji może zostać wstrzyknięty pod skórę i monitorować tam stężenie tlenku azotu. Poziom stężenia tej substancji jest doskonałym wskaźnikiem informującym o rozwoju stanów zapalnych w organizmie. Jeśli ten sam czujnik pokryje się antyciałami, może on wykryć komórki nowotworowe: antyciała przyczepiają się do komórek i zmieniają ich własności fluorescencyjne, co może być obserwowane pod mikroskopem.

Zastosowania nanotechnologii mogą dotyczyć większości dziedzin medycyny: chirurgii, terapii antybakteryjnej, regeneracji i profilaktyki. Niestety w większości przypadków ciągle są to tylko zastosowania potencjalne.  Mimo zaawansowanych badań nie widać masowych zastosowań opisanych wyżej rewolucyjnych pomysłów.

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *