Siedmiu wskrzeszonych

Matuzalem, Adam, Jonasz, Uriel, Boaz, Judith i Hannah – siedmiu emisariuszy z czasów  biblijnych ożyło i czuje się dobrze w kibucu Ketura w południowym Izraelu.  Matuzalem był pierwszy. Pochodzi z Masady i został wskrzeszony w 2005 roku po blisko dwóch tysiącach lat z ziarna  zakopanego pod gruzami tej starożytnej fortecy nad Morzem Martwym. Z ziarna – bo Matuzalem jest rośliną a dokładniej palmą daktylową.

W ramach długoterminowego projektu w Arava Institute for Environmental Studies w Izraelu naukowcy mają nadzieję na uprawę palmy daktylowej z Judei – odmiany, która w starożytności była chwalona za słodycz, duży rozmiar owocu, długi okres trwałości i rzekomą zdolność zwalczania chorób. Odmiana ta zniknęła setki lat temu, gdy ciągnący się konflikt zniszczył plantacje daktyli.

Wiek siedmiu pomyślnie wykiełkowanych starożytnych nasion waha się od około 2400 do 1800 lat. Nasiona pochodziły z trzech stanowisk archeologicznych na pustyni Judejskiej, w tym ze słynnego Qumran, gdzie odkryto najstarsze zwoje Biblii.

Nieczęsto znajduje się nasiona, które przetrwały tak długo. Jednym z niewielu innych przykładów był rok 1995, kiedy naukowcy poinformowali, że udało im się doprowadzić do wykiełkowania około 1200-letnich nasion Lotosu znalezionego na dnie starożytnego jeziora w Chinach.

Nasiona palmy daktylowej tolerują odwodnienie, a starożytne nasiona znaleziono w wyjątkowo suchym środowisku, co zresztą może być jednym z powodów, dla których przetrwały tak długo.

Wygląd siedmiu starożytnych nasion wskazuje na ich „świeżość”. Dla określenia rozmiaru spójrzcie na kreski, które mają pół centymetra.

Zmartwychwstałe palmy daktylowe składają się zarówno z drzew żeńskich, jak i męskich, a naukowcy mają nadzieję, że drzewa te ostatecznie razem wydadzą owoce. Jednak nowe daktyle mogą nie być takie same jak te, które ludzie jedli w czasach starożytnych, ponieważ hodowcy starożytnych daktyli prawdopodobnie uprawiali pędy z wybranych roślin żeńskich, które wyginęły dawno temu. Rośliny wyhodowane z ich potomnych nasion mogą nie mieć takich samych właściwości. Mimo to mogą wykazywać pewne cechy, które zostały utracone we współczesnych odmianach daktyli.

Sarah Sallon, jedna z liderek projektu o „wskrzeszania” roślin powiedziała, że ​​regularnie dostaje pytania na temat Matuzalema od dzieci. Napisała nawet książkę dla dzieci, w której zawarła jego historię. Sarah Sallon powiedziała, że ​​w czasach niesłabnących obaw co do przyszłości naszego środowiska przyrodniczego, jej praca daje nadzieję przyszłym pokoleniom pokazujący, niesamowite zdolności przyrody do regeneracji.

Dodaj komentarz