Czas się skończy w ciągu 4 miliardów lat

Czas się skończy w ciągu 4 miliardów lat

Jak do tej pory dominuje pogląd, że wszechświat rozszerza się w coraz szybszym tempie i prawdopodobnie będzie to robić w nieskończoność. Jednak są fizycy, którzy zauważają, że ta teoria wiecznego rozszerzania się Wszechświata, a zwłaszcza wynikająca z niej sugestia, że ​​czas jest nieskończony stanowi pewien problem kiedy obliczamy prawdopodobieństwo wystąpienia jakiegoś zdarzenia. Niektórzy naukowcy udowadniają, ze czas prawdopodobnie skończy się w ciągu najbliższych 5 miliardów lat, z powodu jakiejś katastrofy.

Fizycy, Raphael Bousso z University of California i współpracy napisali artykuł wyjaśniający szczegółowo swoją teorię na arXiv.org. W swoim artykule wyjaśniają, że w wiecznym wszechświecie, nawet najbardziej nieprawdopodobne zdarzenia ostatecznie wystąpią – i w dodatku wystąpią nieskończoną ilość razy. Ponieważ prawdopodobieństwo definiowane jest w kategoriach względnej liczby wydarzeń, to w wieczności nie byłoby sensu określania jakiegokolwiek prawdopodobieństwa, ponieważ każde zdarzenie byłoby jednakowo prawdopodobne.
„Wieczna inflacja ma głębokie implikacje,” piszą Bousso i współautorzy w swoim artykule. „Każdy zdarzenie, które ma niezerowe prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzy się nieskończenie wiele razy, najczęściej w odległych od siebie regionach, między którymi nigdy nie będzie kontaktu. To podważa podstawy probabilistycznych prognoz podczas eksperymentów lokalnych: Jeśli nieskończenie wielu obserwatorów w całym wszechświecie wygrywa na loterii, to na jakiej podstawie można jeszcze twierdzić, że wygrana na loterii jest mało prawdopodobna? Oczywiście, istnieje również nieskończenie wielu obserwatorów, którzy nie wygrywają, ale w jakim sensie jest ich więcej?

W lokalnych eksperymentach, takich jak gra na loterii,  mamy jasne zasady sporządzania prognoz i testowania teorii. Ale jeśli wszechświat wiecznie się rozszerza, nie bardzo wiemy czy te zasady działają.

Jednym z rozwiązań tego problemu, jak wyjaśniają fizycy, to założyć, że czas się skończy. Wtedy będziemy mieli do czynienia ze skończoną liczbą zdarzeń, a nieprawdopodobne zdarzenia występowały rzadziej niż zdarzenia prawdopodobne.

Ten moment „cięcia” definiuje zbiór pewnych dozwolonych wydarzeń. Zatem fizycy próbowali obliczyć prawdopodobieństwo, kiedy czas się skończy. Podano pięć różnych metod zakończenia czasu. W dwóch scenariuszach,  jest 50% szans, że koniec nastąpi w ciągu 3,7 miliarda lat. W dwóch innych scenariuszach jest 50% szans, że koniec nastąpi w ciągu 3,3 miliarda lat.
W piątym i ostatnim scenariuszu czas, który nam pozostał jest bardzo krótki (rzędu czasu Plancka). W tym scenariuszu, naukowcy obliczyli, że czas z dużym prawdopodobieństwem może skończyć się w następnej sekundzie. Na szczęście, te obliczenia przewidują, że większość obserwatorów są tzw. dziećmi Boltzmanna powstałymi z chaosu  fluktuacji kwantowych we wczesnym Wszechświecie. Ponieważ większość z nas nimi nie jest, fizycy odrzucili ten scenariusz.

Czym będzie koniec czasu dla obserwatorów? Jak wyjaśniają fizycy , obserwatorzy nigdy nie zobaczą że koniec nadchodzi. „Obserwator znajdzie się na końcu przed tym nim zobaczy koniec jakiegokolwiek innego obiektu, piszą naukowcy i porównują ich „cięcie” czasu do horyzontu czarnej dziury.
„Granica może być traktowana jako obiekt z atrybutami fizycznymi, w tym temperaturą,” piszą autorzy w artykule. „Materia, po ​​spotykaniu się końcem czasu osiągnie równowagę termodynamiczną z horyzontem. Jest to podobne do opisu przez zewnętrznego obserwatora opadania materii na czarną dziurę.
Dla tych, którzy czują się źle wiedząc o końcu czasu, fizycy zauważyli że ich wniosek o końcu czasu nie musi być prawdziwy, ale tylko wynika logicznie ze pewnych założeń. Być może jedno z tych trzech założeń leżących u podstaw wniosku jest nieprawidłowe.
Pierwszym założeniem jest to, że wszechświat wiecznie rozszerza się w nieskończoność, które jest konsekwencją ogólnej teorii względności i dobrze poparte dowodami doświadczalnymi. Drugim założeniem jest, że prawdopodobieństwo jest oparty na względnej częstotliwości zdarzeń. Wreszcie trzecim założeniem jest, że jeśli czasoprzestrzeń jest naprawdę nieskończona, to jedyny sposób, aby określić prawdopodobieństwo zdarzenia jest ograniczyć swoją uwagę do skończonego podzbioru nieskończonego wieloświata.

 

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *