Podróż w czasie w świetlnej wiązce

Dzięki genialnemu pomysłowi i równaniom opartym na teorii względności Einsteina, Ronald Mallett z University of Connecticut zaprojektował eksperyment pozwalający obserwować neutron podróżujący w czasie w obracającej się wiązce laserowego światła. Mallett szacuje, że podróż w czasie neutronu przy użyciu tej metody będzie możliwa w ciągu dekady.

Czarne dziury, tunele i struny kosmiczne – każde z tych zjawisk mogłoby stać się sposobem podróżowania w czasie, ale nie wydaje się to możliwe, z co najmniej jednego głównego powodu. Bo chociaż teoretycznie mogłyby one zakrzywiać czasoprzestrzeń, wszystkie wymagają niewyobrażalnie dużej masy.

Ronald Mallett – profesor fizyki – od 30 lat pracuje nad alternatywą dla tych metod podróży w czasie bazując na znanym równaniu Einsteina: E = mc2.

Mallett, opublikował swoje pierwsze badania nad podróżami w czasie, w 2000 roku w czasopiśmie Physics Letters, gdzie zaproponował wehikuł czasu wykorzystujący światło wytwarzane przez krążące lasery, które odkształca czasoprzestrzeń i czas tworząc pętle bez używania masywnych obiektów.

Ron Mallett screen shot 1

Ron Marlet i jego wehikuł czasu

Aby przekonać się, czy naprawdę wytwarzane są pętle czasowe, Mallett jest zaprojektował niewielkiej wielkości urządzenie, dzięki któremu będzie mógł przetestować swoją teorię zakrzywienia czasu. Poprzez umieszczenie luster, Mallett może stworzyć biegnącą wokół wiązkę światła, która powinna zakrzywiać otaczającą czasoprzestrzeń. Ponieważ niektóre cząstki elementarne mają wyjątkowo krótki czas życia, Mallett ma nadzieję, że będzie obserwował, że te cząstki istnieją dłuższy czas niż oczekiwany po umieszczeniu ich w sąsiedztwie krążącej wiązki światła. Dłuższy czas życia oznacza, że ​​cząstki muszą przepływać przez pętlę czasu w przyszłość.

„Powiedzmy, że masz kawę i łyżką”, wyjaśnia Mallett. „Kawa to pusta czasoprzestrzeń, a łyżeczka jest krążącą wiązką światła. Kiedy mieszasz kawę łyżeczką, kawa – lub pusta czasoprzestrzeń – zostaje skręcona. Załóżmy, że spadnie kostkę cukru w ​​kawie; drobiny cukru zaczną krążyć wraz z kawą. Jeśli pusta czasoprzestrzeń zostanie skręcona, będziesz w stanie to wykryć obserwując jak  subatomowe cząstki się poruszają  w przestrzeni. ”

A według Einsteina, kiedy robi się coś z czasoprzestrzenią, to wpływa się również na czas. Skręcanie czasoprzestrzeni powoduje skręcenie czasu, czyli teoretycznie można poruszać się po czasie, tak jak się porusza w przestrzeni.time-travel-mallett

Poglądowy rysunek wyjaśniający działanie działania krążącej wiązki światła na czasoprzestrzeń

„Eksperymenty dotyczą cząstek elementarnych”, powiedział Mallett. „Jak szybko ludzie będą mogli podróżować w czasie w dużej mierze zależy od powodzenia naszych doświadczeń, które zajmą większą część dekady. Potem, w zależności od ewentualnych przełomów w technologii i finansowania, wierzę, że podróż w czasie człowieka może się wydarzyć się jeszcze w tym stuleciu.”

„Skąd wiemy, że czas nie jest jedynie wymysłem ludzkim, a manipulowanie nim po prostu nie ma sensu? Czym jest czas? To jest bardzo, bardzo trudne pytanie „, powiedział Mallett. „Czas jest sposób oddzielania od siebie zdarzeń. Nawet bez myślenia o czasie, widzimy, że wszystko się zmienia,  pory roku, ludzie. Zmiana jest nieodłączną cechą świata fizycznego, a czas istnieje niezależnie od tego, czy mamy dla niego nazwę czy też nie.”

Dla fizyków, czas jest tym, co mierzą zegary. Stosując tę ​​definicję, możemy manipulować czasem zmieniając szybkości zegarów, która zmienia się tempo, w jakim występują zdarzenia. Einstein pokazał, że czas zależy od ruchu, a jego teorie sprawdzono doświadczalnie, porównując czas wskazywany przez zegar atomowy, który podróżował odrzutowcem z tym który pozostał na ziemi. Zgodnie z przewidywaniami zegar w odrzutowcu tykał wolniej niż zegar na ziemi.

Choć latający zegar odzyskał normalne tempo, gdy wylądował, to nigdy nie dogonił zegarów ziemskich – co oznacza, że ​​mamy podróżnika w czasie przybywającego z przeszłości już wśród nas, choć on uważa, że jest w przyszłości.

Niektórzy ludzie cokolwiek niepokoją podróże w czasie, Mallett – zwolennik teorii wszechświatów równoległych – zapewnia nas, że maszyny czasu nie stwarzają żadnego zagrożenia.

„Tak zwany paradoks dziadka (w którym można cofnąć się w czasie i zabić swojego dziadka) nie jest problemem”, powiedział Mallett. „W pewnym sensie,  w trakcie podróży w czasie przemieszczasz się  zarówno w czasie jak i do innych wszechświatów. Jeśli cofniesz się w przeszłość, możesz przejść do innego wszechświata. Za raz po dotarciu do przeszłości dokonujesz wyboru i następuję podzielenie się wszechświata. Nasz wszechświat nie będzie mieć wpływu na to, co robisz w swojej wizycie w przeszłości.”

W świetle tej przyczynowego „bezpieczeństwa”, to trochę ironiczne, że to co skłoniło Ronalda Malletta, że jako dziecko chciał zbadać możliwość podróży w czasie, była chęć właśnie zmiany przeszłości. Kiedy miał 10 lat, jego ojciec zmarł na atak serca w wieku 33 lat. Po przeczytaniu „Maszyny Czasu”  H.G. Wellsa, Mallett był zdeterminowany, by znaleźć sposób, aby wrócić w przeszłość i ostrzec ojca o zagrożeniach związanych z paleniem.

To osobiste przeżycie było elementem dającym mu niezbędną siłę do studiowania nauk ścisłych, opanowania teorii względności. Od lat 70-tych, jego badania objęły kwantową grawitację, kosmologię relatywistyczną i teorie cechowania.

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dodaj komentarz