Kolejna hipoteza o życiu na Marsie

W 2008 roku naukowcy ogłosili, że łazik NASA Spirit odkrył złoża minerału o nazwie opaline silica – amorficznej krzemionki wewnątrz krateru Gusev na Marsie. To samo w sobie nie jest tak godne uwagi jak kształt krzemionkowych utworów:  ich zewnętrzne warstwy są pokryte drobnymi guzkami, które wyglądają jak głowy kalafiora wyrastające z czerwonego podłoża.

sol778-cropped.jpg__800x600_q85_crop
T
ak wygląda złoże krzemionki na Marsie sfotografowane przez Spirit

Nikt nie wie na pewno, jak te – pieszczotliwie nazywane „mikro-palczaste występy krzemionkowe” – się ukształtowały. Ale na podstawie najnowszych odkryć na chilijskiej pustyni, Steven Ruff i Jack Farmer z Arizona State University w Tempe, wpadli na pomysł , że te kształty zostały wyrzeźbione przez drobnoustroje. Na spotkaniu American Geophysical Union w grudniu, zasugerowali te dziwne minerały powinny stać się celem dalszych badań mogącymi w końcu udowodnić istnienie życie na Marsie w przeszłości.

Jeśli rzeczywiście przypuszczenia by się potwierdziły, to ten krzemionkowy kalafior mógłby przejść do historii jako prawdopodobnie największe odkrycie w historii astronomii. Ale hipoteza jest trudne do udowodnienia, zwłaszcza z odległości od milionów kilometrów, a S. Ruff i J. Farmer są jeszcze dalecy od zwycięstwa. Wszyscy jednak zdają sobie sprawę, że może te enigmatyczne twory są pozdrowieniami od starożytnych kosmitów, i że ktoś powinien to zbadać.

Spirit znalazł próbki krzemionki w pobliżu płaskiej powierzchni krateru, gdzie geolodzy spodziewają się istnienia w przeszłości gorących źródeł i gejzerów. Aby zrozumieć, jak mógł wyglądać krajobraz Marsa dawniej,musimy spojrzeć na podobne miejsca na Ziemi: regiony hydrotermalne współczesnej Ziemi, które przypominają Mars w zamierzchłej przeszłości.

W tym celu, Ruff ma dwa razy w ciągu ostatniego roku przemierzał chilijską pustynię Atacama, na wysokim płaskowyżu na zachód od Andów, która jest znana jako najbardziej suche, niepolarne miejsce na Ziemi. Naukowcy często porównują tę pustynię do Marsa, i nie tylko poetycko.
W tej części Atacama pada mniej niż 100 mm deszczu na rok, a temperatura waha od -25 ° C do 45 ° C. Przy średniej wysokości 4.000 m nad poziomem morza, dzięki cienkiej atmosferze, dużo promieniowania ultrafioletowego dociera do ziemi​, podobnie jak na Marsie.

Steven Ruff skierował się do El Tatio, regionu w Atacama, w którym znajduje się ponad 80 gejzerów, wokół których również znajdują się podobne krzemionkowe formacje. Podczas gdy większość ziemskich organizmów nie przetrwała tu długo, to mikroby radzą sobie doskonale, a dowody kopalne wskazują, że rozwijały się również w odległej przeszłości. Na podstawie prostego podobieństwa, S. Ruff wywnioskował, że równina w kraterze Gusev na Marsie mogła być pełna mikrobów.

19964114581_a292530d2c_b
Krzemionkowe kalafiory wokół gejzeru

Ale porównanie idzie dalej: Gdy Ruff spojrzał uważnie na formacji krzemionkowe El Tatio, ujrzał kształty zadziwiająco podobne do tych, które Spirit sfotografował na Marsie. Identyczne kalafiory istnieją w Parku Narodowym Yellowstone w Wyoming i Taupo Volcanic Zone w Nowej Zelandii. W obu tych miejscach, krzemionka nosi w sobie skamieniałe ślady życia mikrobiologicznego. Ponieważ bakterie rzeźbiły formacje krzemionki w Wyoming i w Nowej Zelandii, to możliwe jest, że zrobiły to samo w El Tatio. A jeśli mikroby były stworzyły „kalafiory” w El Tatio, może zrobiły to też na Marsie.

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dodaj komentarz