Potrafimy wykryć chorobę ze zdjęcia

Ludzie są w stanie stwierdzić chorobę na podstawie zdjęcia chorego po zaledwie dwóch godzinach od zarażenia. Taka umiejętność wczesnego wykrycia infekcji na podstawie subtelnych zmian na twarzy nigdy wcześniej nie została wykazana, ale jest uważana za część kluczowej umiejętności przetrwania, czyli „unikaniem choroby”.

Umiejętność wykrywania osób chorych pozwala ludziom uniknąć przebywania w bezpośredniej bliskości chorych, a tym samym zminimalizować ryzyko zachorowania, jeśli osoba ta jest nosicielem choroby zakaźnej.

Zespół badawczy z Uniwerystetu Sztokholmskiego przeprowadził eksperyment z 16 zdrowymi ochotnikami, wszystkimi osobami rasy białej.

Każdemu podano zastrzyk z lipopolisacharydów (LPS) – cząsteczek pobranych z bakterii.

Cząsteczki LPS są sterylne, co oznacza, że ​​żadne żywe bakterie nie są wstrzykiwane. Ale powodują silną odpowiedź immunologiczną i objawy grypopodobne, które trwają kilka godzin. Jest to metoda powszechnie stosowana do wywoływania infekcji u ludzi w celach eksperymentalnych.

Potem po paru godzinach, każdy z uczestników otrzymał zastrzyk placebo.

Ochotnicy zrobili sobie zdjęcia około dwie godziny po każdym zastrzyku – raz jako chorzy drugie po wyzdrowieniu.

Oba zdjęcia, zdrowe i chore, wszystkich uczestników zostały następnie pokazane innej grupie ludzi, którzy musieli ocenić, czy dana osoba była chora czy zdrowa. Oceniający mogli poprawnie zdiagnozować 13 na 16 osób (81 procent) jako chorych.

Wcześniejsze badania wykorzystywały zdjęcia rzeczywiście chorych ludzi, często z wyraźnie widocznymi objawami, ale uczestnicy ostatniego badania zostali sfotografowani z neutralnymi wyrazem twarzy i bardzo krótko po infekcji.

Wyniki sugerują, że ludzie mają zdolność wykrywania objawów choroby we wczesnej fazie po infekcji. Osoby chore zostały ocenione przez obserwatorów jako posiadające blade wargi i skórę, bardziej opuchniętą twarz, opuszczone kąciki ust i powieki i zaczerwienione oczy.

Odkrycie może pomóc w stworzeniu lepszego oprogramowania komputerowego wykrywającego chorych np. w czasie epidemii.

Konieczne są dalsze badania w celu ustalenia, czy poziom wykrycia infekcji jest podobny we wszystkich chorobach a także w różnych grupach etnicznych.

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dodaj komentarz